موزه‌ی «سلاح‌های رزمی»، کاخ سعدآباد

قرار گذاشته‌ایم از این پس، یک روز ثابت در هفته، سه تا پنج نفر از کودکان به انتخاب خودشان در رها نباشند و برنامه‌ی گشت شهری داشته باشیم. هدف از این برنامه تقویت و توجّه به انتخاب، ارتباطات اجتماعی و شهرشناسی است. کودکان مستقیماً به مقصد برده نمی‌شوند، بلکه با نقشه‌خوانی و مسیریابی نشانی‌ها را می‌یابند تا همراهانی جست‌و‌جوگر باشند. هفته‌ی گذشته به کاخ سعدآباد، موزه‌ی سلاح‌های رزمی رفتیم. کودکان بلیت‌ها را تهیه کردند و راهنمایی از روی نقشه برای رسیدن به موزه را به عهده گرفتند. در میان راه، بازی‌ها و توجّه کودکان به طبیعت پاییزی، تنوع برگ‌ها و آواز پرندگان بسیار لذّت‌بخش بود. یکی از بچّه‌ها می‌گفت: «خِش خِش برگ‌ها توی پاییز یعنی این!» شگفت این‌که کودکان با دیدن لباس‌های رزمی در موزه آن‌ها را به «امام» منتسب می‌کردند و پیدا نبود که منظورشان از «امام» در دوره‌ی هخامنشی چیست! امّا خیلی زود روشن شد که آن‌ها از امام حسین و نبردش سخن می‌گفتند. سپس به دنبال شمشیر حضرت علی بودند که تصویرش را روی یک پرچم دیدیم. بزرگی اسلحه‌ها هم برایشان شگفت‌آور بود. در بخش معاصر، موزه‌ی شهیدان را دیدیم و آنانی را که نام اتوبان‌های شهر برگرفته از نام‌شان بود؛ شهیدان ستاری، چمران، آبشناسان و… .

این نوشته در رخدادها ارسال و , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>