لحظه‌ی قطعی! ولی نه در عکاسی

برخی از عکس‌ها روایتگر رخدادی است که فقط در یک لحظه‌ی خاص امکان وقوع می‌یابند. حساسیت در حد صدم ثانیه است. عکاس حرفه‌ای با درک عمیق سوژه در بستر زمان و مکان، می‌تواند خود را برای این لحظه آماده کند و با آن یکی شود.

در جلسه‌ی مربیان رها، یکی از مربیان (آقای فومنی) تشبیهی در کار مربی به کار برد که به نظر خیلی گویاست. در واقع، قضیه برمی‌گردد به پیچیدگی نقش تسهیل‌گری. یک مربی تسهیل‌گر (نه آموزگار!) قرار است در کنار کودک باشد و برای او یک بستر حمایتی ایجاد کند تا کودک بتواند به بهترین شکل ممکن فعالیت یادگیری خود را به انجام برساند. بعضی اوقات، کودک در حین فعالیت، کمک یا راهنمایی نیاز دارد و چنان‌چه این حمایت انجام نشود، ممکن است کار را رها کند. در برخی زمان‌ها هم، دادن راهنمایی و کمک، کار را خراب می‌کند و آن عمقی را که در یادگیری کودک در حال به وجود آمدن است از بین می‌برد. این که تشخیص بدهی کی، کجا و چگونه از کودک حمایت کنی، تشخیص یک لحظه‌ی قطعی در تسهیل‌گری است. و تنها زمانی قابل پیش‌بینی است که با درک عمیق کودک در بستر زمان و مکان با او یکی شوی و به یک‌پارچگی برسی.

این نوشته در نیمکت ارسال و , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاه‌ها بسته هستند.