لایه‌های یک ارتباط

امروز نصف بچه‌هایی که به رها آمدند تازه وارد بودند و برای اولین بار بود که بقیه را می‌دیدند. در این مواقع، ارتباط برقرار کردن اعضای جدید با جمع و محیط یک مسأله است. تکنیک‌های مختلفی هم برای این منظور وجود دارد. فعالیت‌های بازی‌گونه، معرفی‌های جمعی، جشن و … . آن چیزی که فکرم را از صبح مشغول کرده این است که شاید این تکنیک‌ها موجب معرفی افراد به هم بشوند ولی معنایی در این بین به وجود نمی‌آید و آن چیزی که بین یک فرد و محیطش ارتباط پایدار برقرار می‌کند وجود معناست. امروز دیدم بچه‌هایی که درگیر کارهای جدی‌تر شدند، ارتباطشان با محیط صرفاً عاطفی نبود. در خلال فعالیت‌های‌شان معنایی آفریده شد و این آفرینش ارتباطی معنادار، درونی و فردی برای‌شان به همراه داشت.

نمی‌دانم این معنا در محیط است یا در خودِ فرد. شاید در هر دو! این معنا لزوماً از محیط به فرد (یا از فرد به محیط) منتقل نمی‌شود، درک این رابطه‌ی دیالکتیکی است که بین فرد و محیط تعامل ایجاد می‌کند و موجب بالندگی خواهد بود.

 

این نوشته در نیمکت ارسال و , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

1 پاسخ به لایه‌های یک ارتباط

  1. فریبا قاصدی می‌گوید:

    با تشکر از زحمات همه دوستان خوبمان در رها می خواستم بگم که من به عنوان مادر امیر مهدی واحسان دوست داشتم در قسمتی از جشن رها حضور می داشتم وبچه هایم رو در اون حال و هوا می دیدم هر چند که خیلی وقتها بچه ها رو در این چنین روزهایی دیدم ولی هیچ مادری از دیدن چهره پر از هیجان بچه اش سیر نمیشه و البته اغلب مدرسه ها از خانواده ها دعوت می کنند که در بخشی از جشن حضور داشته باشند.
    مجددا از تلاشهای بی شایبه همه مربیان و مدیران و … تشکر می کنم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>